T.C
KASTAMONU BELEDİYE BAŞKANLIĞI
ZABITA MÜDÜRLÜĞÜ
(İDARİ YAPTIRIM YÖNETMELİĞİ)
5326 SAYILI KABAHATLER KANUNUNUN 32. MADDESİNİN EMRE AYKIRI DAVRANIŞ HÜKÜMLERİNİN VE 1608 SAYILI UMURU BELEDİYEYE MÜTEALLİK AHKÂMI CEZAİYE HAKKINDA 486 NUMARALI KANUNUN BAZI MADDELERİNİ MUADDİL KANUNUN UYGULANABİLECEĞİ ZABITA YÖNETMELİĞİ TALİMATNAMESİ
BİRİNCİ BÖLÜM
Amaç, Kapsam, Dayanak ve Tanımlar
Amaç
MADDE 1 – (1) Bu Yönetmelik Kastamonu Belediye hudutları dâhilinde 5393 sayılı Belediye Kanunu ve diğer kanunların Belediyeye yüklediği görevleri yerine getirilmesinde Belediye Zabıtasına Kanunlar çerçevesinde tanınan görev ve yetkileri, kamu düzeni veya genel sağlığın korunması, belde sakinlerinin sağlık, esenlik ve huzurunun temini amacıyla, hukuka uygun olarak verilen emre aykırı hareket edenlere ilgili mevzuat, 5326 sayılı Kabahatler Kanunun 32. Maddesine ve 1608 sayılı Umuru Belediyeye Müteallik Ahkâmı Cezaiye Hakkında 486 Numaralı Kanunun Bazı Maddelerini Muadil Kanununa göre idari yaptırımların uygulanması amacıyla hazırlanmıştır.
Kapsam
MADDE 2 – (1) Bu Yönetmeliğin hükümleri, Kastamonu Belediyesi ve mücavir alan sınırları dâhilindeki tüm gerçek ve tüzel kişiler ile kurum ve kuruluşları kapsar.
Dayanak
MADDE 3 – (1) Bu Yönetmelik 5393 sayılı Belediye Kanununun 14 ve 15. maddelerinde belirtilen yetki ve görevlerin yerine getirilmesi amacıyla, aynı kanunun 15. Maddesinin 1. Fıkrasının (b) bendine ve 51. Maddesinin 1. ve 3. Fıkra hükümlerine dayanılarak hazırlanmıştır.
Tanımlar
MADDE 4 – (1) Bu Yönetmelikte geçen deyimlerden;
- a) Belediye: Kastamonu Belediyesini,
b) Belediye Başkanı: Kastamonu Belediye Başkanını,
c) Belediye Meclisi: Kastamonu Belediye Meclisini,
d) Belediye Encümeni: Kastamonu Belediye Encümenini,
e) Belediye Zabıtası: Kastamonu Belediye Zabıtasını, ifade eder.
Belediye zabıtasının bu uygulamadaki yasal dayanakları
MADDE 5 –
(1) 2709 Sayılı T.C. Anayasası.
(2) 5393 Sayılı Belediye Kanunu.
(3) 4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun.
(4) 1593 Sayılı Umumi Hıfzıssıhha Kanunu.
(5) 7201 Sayılı Tebligat Kanunu.
(6) 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu.
(7) 3194 Sayılı İmar Kanunu.
(8) 2872 Sayılı Çevre Kanunu.
(9) 394 Sayılı Hafta Tatili Hakkında Kanun.
(10) 2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanunu.
(11) 5846 Sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu.
(12) 5728 Sayılı Temel Ceza Kanunlarına Uyum Amacıyla Çeşitli Kanunlarda ve Diğer Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun.
(13) 4721 Sayılı Türk Medeni Kanunu.
(14) 831 Sayılı Adli Tıp Kurumu Kanunu ve 2659 Sayılı Sular Hakkında Kanun.
(15) 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu ve Adres ve Numaralamaya İlişkin Yönetmelik.
(16) 5625 Sayılı Belediye Teşkilatı Olan Yerleşim Yerlerine İçme, Kullanma ve Endüstri Suyu Temini Hakkında Kanun.
(17) 3091 Sayılı Taşınmaz Mal Zilyetliğine Yapılan Tecavüzlerin Önlenmesi Hakkında Kanun.
(18) 4982 Sayılı Bilgi Edinme Hakkı Kanunu.
(19) 5996 Sayılı Veteriner Hizmetleri, Bitki Sağlığı, Gıda ve Yem Kanunu.
(20) 6183 Sayılı Amma Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun.
(21) 3516 Sayılı Ölçüler ve Ayar Kanunu.
(22) 3294 Sayılı Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu.
(23) 2863 Sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu.
(24) 2981 Sayılı İmar, Gecekondu Mevzuatlarına Aykırı Yapılan Uygulamalar Hakkındaki Kanun.
(25) 4857 Sayılı İş Kanunu.
(26) 2429 Sayılı Ulusal Bayram ve Genel Tatiller Hakkında Kanun.
(27) 2893 Sayılı Türk Bayrağı Kanunu.
(28) 1380 Sayılı Su Ürünleri Kanunu.
(29) Belediye Zabıta Yönetmeliği
(30) 5326 Sayılı Kabahatler Kanunu.
(31) 5199 Sayılı Hayvanları Koruma Kanunu.
(32) İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmelik.
(33) 3572 Sayılı İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Kanun Hükmünde Kararnamenin Değiştirilerek Kabulüne Dair Kanun.
(34) 5957 Sayılı Sebze ve Meyveler ile Yeterli Arz ve Talep Derinliği Bulunan Diğer Malların Ticaretinin Düzenlenmesi hakkında kanun.
(35) 12.07.2012 tarihli ve 28351 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Pazar Yerleri Hakkında Yönetmelik.
(36) Bitkisel Atık Yağların Kontrolü Yönetmeliği.
(37) Çevresel Gürültünün Değerlendirilmesi ve Yönetimi Yönetmeliği
(38) 7269 Sayılı Umum i Hayata Müessir Afetler Dolayısıyla Alınacak Tedbirlerle Yapılacak Yardımlara Dair Kanun.
(39) 5580 Sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu ve Özel Öğretim Kurumları Yönetmeliği.
(40) 634 Sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu.
(41) 2559 Sayılı Polis Vazife ve Salahiyetleri Kanunu.
(42) İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğü.
(43) Gıda Maddelerinin ve Umumi Sağlığı İlgilendiren Eşya ve Levazımın Hususi Vasıflarını Gösteren Tüzük.
(44) 5307 Sayılı Sıvılaştırılmış Petrol Gazları (LPG) Piyasası Kanunu ve Elektrik Piyasası Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun.
(45) 1608 Sayılı Umuru Belediyeye Müteallik Ahkâmı Cezaiye Hakkındaki Kanun.
Buna göre;
a) Belediye meclis ve encümenlerinin kendilerine kanun, nizam ve talimatnamelerin verdiği vazife ve salahiyet dairesinde ittihaz ettikleri kararlara muhalif hareket edenlerle belediye kanun, nizam ve talimatnamelerinin men veya emrettiği fiilleri işleyenlere veya yapmayanlara belediye encümenince Kabahatler Kanununun 32 nci maddesi hükmüne göre idarî para cezası ve yasaklanan faaliyetin menine karar verilir. Bu kararda ilgili kişiye bir süre de verilebilir.
b) Belediye encümeni, kararında belli bir fiilin muayyen bir süre zarfında yapılmasını da emredebilir. Emredilen fiilin ilgili kişi tarafından yapılmaması hâlinde, masrafları yüzde yirmi zammı ile birlikte tahsil edilmek üzere belediye tarafından yerine getirilir.”
c) Bu madde hükümleri, ilgili kanunda ayrıca hüküm bulunmayan hâllerde uygulanır.” (08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı R.G. de yayımlanan 5728 sayılı Kanunla değişik 1608 Sayılı Kanun, Madde
İKİNCİ BÖLÜM
Umumun Uyması Gereken Emir ve Yasaklar
MADDE 6 – (1) Zabıta Memurlarına görevlerini ifa ederken görevlerini engelleyecek biçimde müdahale edilemez. Karşı koyarak zorluk çıkarılamaz. Küfür ve hakaret edilemez. Kamuoyu oluşturularak görevi zorlaştırılamaz. Karşı koyanlar Kamu görevlilerine ve Kolluk Kuvvetlerine karşı gelenler gibi cezalandırılır.
(2) Zabıta Memurlarının denetimleri sırasında işyeri sahibinin, sorumlusunun veya çalışanının İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatı, Vergi Levhası, Fiyat Tarifesi, Hafta Tatili Çalışma Ruhsatı vb. belgeleri görevli memura göstermeleri zorunludur.
MADDE 7 – (1) Bilumum işyerlerinin Belediye Encümenince tespit edilen açma ve kapama saatlerine riayet etmesi zorunludur.
MADDE 8 – (1) Bilumum işyerleri; işyerinin tavan ve yan daire sınırını aşmamak kaydıyla unvanını belirtir bir tabelayı işyeri dışına asmak zorundadır. Ancak, Yabancı dille levha asmak yasaktır.
(2) Reklâm panoları işyerlerinin sadece ön cephesinden görünür şekilde asılacaktır. Tehlike arz edecek şekilde kaldırım üzerine dikey olarak asılamaz.
(3) Yol ve kaldırımlardan gelip geçenlerin başlarına değecek şekilde tente, siper yapılamaz (Tente ve siperlerin asgari yüksekliği 2.5 mt. olacak, işyerinin boyunu ve kaldırım seviyesini geçmeyecektir.)
MADDE 9 – (1) İşyerlerinin önüne ve kaldırımlara her ne suretle olursa olsun sandalye, tabure vb. malzeme bırakarak üzerine oturmak yasaktır.
MADDE 10 – (1) Dükkânının önüne veya cephesine bez, afiş, pankart vb. eşya asarak, eşya teşhir, çirkin manzara teşkil edecek şekilde görüntü kirliliğine sebebiyet verilemez.
(2) Belediyenin ilgili birimlerinden izin ve ilan harcını yatırmadan meydan, cadde, sokak vb. yerlerde el ilanı ve afiş asmak ve dağıtmak yasaktır.
MADDE 11 – (1) Şehrin cadde, sokak, meydanları ve yaya kaldırımları her ne suretle olursa olsun kısa bir süreliğine dahi olsa işgal edilemez.
(2) Yaya yoluna her ne suretle olursa olsun, Zabıta memurlarından izin alınmadan motorlu-motorsuz araç park edilemez.
(3) Belediyeden izin almadan ürün satışı veya tanıtımını yapmak amacıyla meydan, cadde, sokak ve yaya kaldırımlarına stant açılamaz ve bırakılamaz.
MADDE 12 – (1) Abideler, Tarihi Eserler ve Kültür değerleri kirletilemez, tahrip edilemez ve zarar verilemez. Tabela, bez afiş vb. asılamaz.MADDE 13 – (1) Belediye tasarrufundaki taşınmazlardan, izinsiz olarak toprak çekilemez. Yapılacak hafriyat neticesi oluşan veya inşaat yapmak amacı ile temellerde meydana gelen çukurlardan ve çevre kirliliğinden dolayı gerekli tedbirleri almadan, vatandaşların can ve mal güvenliği tehlikeye atılamaz.
MADDE 14 – (1) Halka açık alanlara ve resmi yapılara, tarihi yerlere, halkın kullanımına açık genel tuvaletlere yazı yazılamaz ve kirletilemez.
MADDE 15 – (1) İşyerleri, mesken sahipleri veya kiracılarınca imar harici gelişi güzel binanın herhangi bir duvarından veya camından soba borusu çıkarıp çevre rahatsız edilemez.
MADDE 16 – (1) Belediyece belirlenmiş adresleri, kapı numaraları, sokak ve cadde yönlerini gösteren levhaları; işyeri ve meskenlerin dış duvarlarının uygun görülen yerlerine montajları, işyeri ve mesken sahipleri tarafından engellenemez; konulmuş sokak levhaları ile bina numaralarını her ne suretle olursa olsun kırmak, tahrip etmek, bozmak, kirletmek, yerlerini değiştirmek, üstlerini başka cisim ile kapatmak, boyamak, sökmek suretiyle zarar vermek ve bu konuda belediye çalışanlarına zorluk çıkarmak yasaktır.
MADDE 17- (1) Belediye mücavir alanı içerisindeki yapı sahipleri tarafından terk edilmiş, kullanılmayan yapıların, kapı, pencere, cam ve çerçevesi sökülmüş, içerisinde gizlenerek suç işlemeye müsait, yıkılmaya yüz tutmuş, can güvenliği açısından tehlike arz eden çevre açısından görüntü kirliliği oluşturan, virane olmuş, her türlü yapı ve binaların, sahipleri tarafından onarılması zorunlu olup, onarılması mümkün olmayan yapıların ise yıktırılması mecburidir. Belediye tarafından yıkımı ve kaldırılması gerçekleştirilen yerlerin masraflarının % 20 fazlası ile sahibinden tahsil edilir.
MADDE 18 – (1) Belediye mücavir alanı içerisindeki arsalarda, bahçelerde, inşaat alanlarında bulunan kireç kuyusu, sulama kuyusu, fosseptik kuyusu, mahzen vb. kuyuların vatandaşların can ve mal güvenliğini tehlikeye düşüreceğinden bu gibi kuyuların üstünün kapatılması ve etraflarının duvar ile çevrilmesi mecburidir.
MADDE 19 – (1) Belediye mücavir alan içerisindeki yasak alanlara, nehir, dere, akarsu, baraj ve kanalizasyonlara kimyasal maddeler akıtılamaz, çöp ve moloz dökülemez.
MADDE 20 – (1) Yetkili kurumlardan müsaade almadan mahalle, cadde ve sokaklarda davul zurna vb. çalgılar çalınamaz, (24:00–08:00 arası) düğün ve özel günlerde patlayıcı madde atarak çevre rahatsız edilemez.
(2) Meskûn mahallerde oturanların huzur ve istirahatlarını bozacak şekilde gürültü yapılamaz.
MADDE 21 – (1) İşyerlerinde, meskenlerde, meydanlarda, caddelerde, sokaklarda ve boş alanlarda lastik, poşet, kâğıt, yanık yağı, ayakkabı köselesi, sentetik elbise kırıntıları, anız vb. maddeler yakarak çevre rahatsız edilemez.
MADDE 22 – (1) Mermercilerin mermer işlemede kullandıkları suların içinde bulunan atıkların çökmesi için yeteri kadar çökertme havuzlarında dinlendirildikten sonra atık suyu yağmur drenaj kanallarına akıtmaları bu havuzlardan çıkan diğer tortuları da çevreyi kirletmeyecek şekilde biriktirmeleri mecburidir.
MADDE 23 – (1) Oto yıkama ve yağlama yapan işyerleri sularını Belediyeden gerekli deşarj izni aldıktan sonra yağmur drenaj kanalına bağlamaları ve bu sular içindeki atıkların yağmur drenaj kanalının tıkanmaması için çökertme havuzları yaparak atıkların burada birikmesini sağlamaları, bu havuzlarda biriken çamur ve diğer atıkların sık sık temizlenerek Belediyenin çöp toplama alanına götürmeleri, işyerlerinin çevresindeki yerlere zarar vermeyecek şekilde işyerinde gerekli tedbirleri almaları ve işyerinin çevresini temiz tutmaları mecburidir.
MADDE 24 – (1) Bilumum araç sahibi ve sürücülerin aracını park etmeleri için kamuya ait yeşil alanları kullanmaları, yeşil alanları tahrip etmeleri, yaya kaldırımlarını kırmaları, yaya kaldırımlarına araçlarını çıkarmaları için dolgu yapmaları yasaktır.
MADDE 25 – (1) İşyerlerinde çıkabilecek yangını önlemek ve çıkan yangını söndürmek için yeterli sayı ve nitelikte yangın söndürme cihazı bulundurulması zorunludur. İşyerlerinde bozuk ve dolum tarihinin süresi geçmiş yangın söndürme cihazı bulundurulamaz.
MADDE 26 – (1) İşyeri ve meskenlerde işin niteliğine göre bacalarda lüzumlu olan “baca filtre sistemini” takmamak, etrafa kurum ve is çıkaracak şekilde çevreyi rahatsız etmek yasaktır. İşyerleri ve meskenler bacalarını her yıl temizletmek zorundadır.
MADDE 27 – (1) TSE standart damgası bulunmayan korsan tüp satışı yapılamaz.
(2) Vatandaşın can ve mal güvenliğini tehlikeye atacak şekilde meskûn mahal içerisinde cadde, sokak ve meydanlarda araç üzerinde LPG tüp bulundurarak, araç park edilemez ve satış yapılamaz.
(3) Müşterilere satmış oldukları tüp gazları evlerine kadar götürüp montajını yapmamak, kontrol edilmeden tüp gaz satışı yapmak ve belirlenen tüp gaz fiyat tarifesi üzerinde satış yapmak yasaktır.
(4) Bakkal, ev ve marketlerde LPG tüplerinin satışı yapılamaz.
(5) Seyyar olarak açıkta (teneke, tanker vb.) akaryakıt ve LPG dolumu yapılamaz.
(6) LPG tüp gaz irtibat bürolarında boş dahi olsa tüp bulundurmak ve satış yerlerinde kanunen belirlenen miktardan fazla tüp bulundurmak yasaktır.
MADDE 28 – (1) Belediyece izin verilen saatler haricinde hurda malzeme ve diğer alım ve satışlar için bağırarak tellallık yapılamaz.
MADDE 29 – (1) Oyun ve eğlence aracı olarak kullanılan patlayıcı maddelerin (içinde taneli kara barut bulunan kurbağa ve böcek şeklindeki eğlence malzemesini, adi fırfır maytapları, çiçek yağmuru saçan maytaplar, İspanyol maytapları, şenlik mumları gibi klorat ve fosfor karışımı ile üretilen patlayıcı oyuncak malzemelerini, şerit halindeki kâğıt kapsüller, oyuncak tabanca mantarları ve mukavva kapsüller) satışını sadece proteknik madde üreticileri 1.grup perakende av bayileri ve 2. veya 3. Grup proteknik madde satışı izni bulunanlar yapacaktır. Bunlar dışında bakkal, market, pastane, kırtasiye, oyuncakçı vb. işyerlerinde bu maddelerin satışı yapılamaz.
MADDE 30 – (1) Zabıta Hizmetleri işyeri Denetim ve Kontrol Defterinin, Belediyeden alınması ve işyerinde muhafaza edilmesi zorunludur.
MADDE 31 – (1) Bilumum işyerleri, işyeri açma ve çalıştırma ruhsatı, Pazar ruhsatı, vergi levhası, oda kayıt sicil levhası varsa gıda sicili ve üretim izin belgelerini işyerlerinin görünebilir bir yerine usulüne uygun olarak asmaları zorunludur.
MADDE 32 – (1) Gıda sicili ve üretim izin belgesi bulundurulması gerekli olan işyerlerinin bu belgeleri vermeye yetkili idarelerden almaları zorunludur.
MADDE 33 – (1) Tarım Bakanlığı tarafından üretim izni almış ve üzerinde nevi, cinsi, üretim ve son kullanma tarihlerinin belirtildiği etiketi olan kültür mantarı dışında, vatandaşın can güvenliğini tehlikeye atacak başka tür mantar satışı yapılamaz. Aksine hareket edenlerden para cezasının yanı sıra bu şekilde satışa sunulmuş olan mantarların zoralımı yapılarak imha edilir.
MADDE 34 – (1) Umumi yol, yaya kaldırımı ve meydanlarda izinsiz olarak gazete, dergi ve kitaplar yerde teşhir edilerek satışa sunulamaz.
MADDE 35 – (1) Umuma açık istirahat ve eğlence yerleri kapsamı içerisinde bulunan, içkili işyeri açma ve çalışma ruhsatı olan işyerlerinin haricindeki, işyerlerinde açıkta içki içilemez ve içirtilemez, tek tek kadehte veya açıkta içki satılamaz.
MADDE 36 – (1) Meydan, cadde, sokak, park vb. yerlerde oyuncak havalı tüfekler ile atış yapılamaz ve yaptırılamaz.
MADDE 37 – (1) – İşi gereği ölçü ve tartı aleti bulundurmak zorunlu olup, müşteri aleyhine kullanarak hile yapılamaz, mühürsüz ölçü ve tartı aletleri(el tartısı) kullanılamaz.
(2) – Yetki belgesi olmaksızın terazi, baskül, kantar ve litre gibi ölçü aletlerinin tamir ve bakımı yapılamaz.
MADDE 38 – (1) Halkın sağlığına zarar verecek şekilde yıkanmadan, pişirilmeden, soyulmadan tüketilen gıda maddelerinin üzeri açık şekilde satışa sunulamaz.
MADDE 39 – (1) Son kullanma tarihi geçmiş, çürümüş, kokmuş, kurtlanmış veya bozulmuş hayvansal ve bitkisel gıda maddeleri işyerinde bulundurulamaz, üretimde kullanılmaz ve satışa sunulamaz. Ayrıca imha edilmesi için müsadere edilir.
MADDE 40 – (1)Ruhsat alma zorunluluğu olan her işyeri, İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatı olmadan açılamaz ve çalıştırılamaz.
MADDE 41 – (1) Menü bulundurulması mecburi olan yerlerde (Lokanta, kebapçı, pavyon, bar, aile çay bahçeleri vb. işyerleri) masalarda menü listesi ve fiyat tarifesi bulundurmak zorundadır.
MADDE 42 – (1) Gıda maddesi üreten imalathanelerde ve perakende satış yapan işyerlerinde;
a) İşyerinin temiz, boyalı ve badanalı olması, kullanmış oldukları bilumum malzemeleri temiz, bakımlı ve sağlam bulundurulması zorunludur.
b) Müşteri memnuniyeti prensiplerine uymak, müşteriye saygısız davranmak ve kötü muamelede bulunmak yasaktır.
c) İş önlüğü, galoş ve eldiven giymeden çalışılamaz.
d) Müşteriye mal teslimi için kullanılacak poşet, birinci sınıf plastik malzemeden yapılmış “hışır poşet” diye tabir edilen nitelikte poşettir. Geri dönüşüm malzemesi atık plastikten yapılmış siyah vb. renkli poşet kullanılamaz.
e) İşyerlerinde yeterli büyüklükte ve sayıda ağzı kapalı çöp bidonu bulundurulması zorunludur.
f) İmalat yapılan işyerlerinin dışarı açılan pencerelerine haşerelere karşı korunmak için sineklik takmaları zorunludur.
MADDE 43 – (1) Faturasız satış yapılamaz ve sattığı malın faturasının müşteriye verilmesi zorunludur.
(2) Ayıplı (kırık, çürük, aparatlarında eksiklik, defolu vb) mallar satışa sunulamaz.
(3) Belediye, Odalar ve Meslek Kuruluşlarının belirlediği rayicin üzerinde ve yasanın ön gördüğü hizmet karşılığında fazla ücret alınamaz.
MADDE 44 – (1) Halkın toplu olarak bulunduğu ve ihtiyaç giderdiği umuma açık yerlerde yeterli nitelikte ısıtma, soğutma ve havalandırma tertibatı bulundurulması zorunludur.
MADDE 45 – (1) Sıhhi muayene cüzdanı bulunmayan veya bu muayeneleri zamanında vize ettirilmemiş olan işçiler çalıştırılamaz.
MADDE 46 – (1) Manavlarda satılan sebze ve meyveler, şehir şebekesinden kullanılan su dışında kanal vb. gibi su kaynaklarından alınan su ile yıkanamaz.
(2) Kanalizasyon şebekesine zarar vererek, kanalizasyon suyu ile sebze, meyve, arazi ve bahçe sulanamaz.
MADDE 47 – (1) Satışa sunulan sebze, meyve ve benzeri malların hal rüsumu yatırılmadan satışı yapılamaz.
MADDE 48 – (1) İşyerlerinin daha fazla ekonomik kazanç elde etmek amacıyla çalışanları veya sahipleri tarafından çığırtkanlık yapılamaz, yolda gelip geçen vatandaşlara baskı, önünü keserek kendi işyerlerinden alış-veriş yapmaya zorlanamaz.
MADDE 49 – (1) Tatil ve Bayram günlerinde nöbetçi tayin edilen işyerlerinin açık tutulması zorunludur.
MADDE 50 – (1) Belediyeye ait yollarda ve parklarda kamuya ait ağaçların dallarını koparmak, kesmek, park ve bahçelerde tahribat yapmak, ağaç ve fidanları tahrip etmek, kuş avlamak, parkta bulunan çimlere basmak, süs bitkilerini koparmak, meyvelerini toplamak, parkta oyun araçlarını zarar verecek şekilde kullanmak ve kullanmalarına teşvik etmek yasaktır.
(2) Kamunun kullanımına sunulan Belediyemizin yapmış olduğu bariyerlere, kaldırım taşlarına, köprü korkuluklarına, dere kenarındaki korkuluklara, aydınlatma direklerine ve lambalarına zarar verilemez. (Aksine hareket edenlerden para cezası yanında ayrıca vermiş olduğu hasar miktarı da tazmin edilir.)
MADDE 51 – (1) Dinlenme parklarında halkı rahatsız edecek şekilde oyun oynatılamaz, alkollü içki içilemez, hayvan otlatılamaz, huzur ve sükûnu bozacak şekilde davranışlarda bulunulamaz.
MADDE 52 – (1) Şehir içerisinde, imar planlarında yol, park ve kamu arazileri olarak geçen alanlara, Belediyenin izni olmadan çevresindeki binalara, yollara, alt yapıya zarar vereceğinden, gelişi güzel ağaç dikilemez.
MADDE 53 – (1) Mülkiyet sahipleri, bahçe ve arsalarından, meydan, cadde ve sokaklara uzanan ağaç dallarını araçlara, toplu taşıma vasıtalarına ve vatandaşlara zarar vermeyecek şekilde budamak zorundadırlar.
MADDE 54 – (1) Meydan, park ve bahçelerde bulunan havuzlara girilemez, suyu kullanılamaz, kirletilemez, çamaşır ve araç yıkanamaz.
MADDE 55 – (1) Park ve bahçelerin görünümünü, düzenini, estetiğini, temizliğini ve halkın istifade etmesini kısıtlayan davranışlarda bulunulamaz.
MADDE 56 – (1) Binaların kapı pencere ve balkonlarında halı, kilim, sofra bezi vb. şeyler silkelenemez, çamaşır asılamaz, çöp atılamaz, su dökülemez.
(2) Binaların ortak kullanım alanlarında ve dairelerin balkonlarında ekmek pişirilemez, çevreyi rahatsız edecek şekilde mangal yakılamaz.
(3) Her türlü mesken ve işyerlerinin kapı, pencere, balkon, duvar ve saçak gibi dışarıdan görülecek yerlerine hasır, çuval, teneke, kafes vb. şeyler koyup görüntü kirliliğine sebebiyet verilemez.
(4) Apartman, pasaj ve iş hanlarının, umuma ait gelip geçilen yerleri ile yangın merdivenlerine malzeme konulamaz, işgal edilemez.
(5) Pasaj ve iş hanlarının ortak kullanım alanları (wc, merdiven boşluğu vs.) her ne surette olursa olsun kirletilemez.
(6) Ev ve Apartmanların, kömürlük, kazan dairesi, kapıcı dairesi, yeşil alan olarak belirlenmiş bu ve benzeri ortak kullanım alanlarında hayvan beslenemez ve bu suretle işgal edilemez.
(7) Çöp bidonları, soba kovaları, evsel çöp ve atıkları, apartmanlarda merdiven boşluklarına ve tüm ortak kullanım alanlarına konulamaz.
MADDE 57 – (1) Binaların ön yüzündeki pencere, balkon, teras vb. yerlerde yeteri kadar tedbirleri almaksızın çiçek, saksı, testi ve her türlü eşya konulamaz. Ayrıca binada düşebilecek kiremit, beton ve dökülmeye yüz tutmuş sıva parçalarının bina sahipleri ve apartman yöneticileri tarafından tamir edilmesi zorunludur.
MADDE 58 – (1) Dış cephe boyaları yapılmamış veya dış cephe boyası kirlenmiş binaların, mevcut binalar ile güzel görünüm ve uyum sağlayacak şekilde boyanması zorunludur.
MADDE 59 – (1) Her türlü içme suyu niteliğinde, kaynak suyu ve diğer akarsu, göl vb. su kaynakları kirletilemez.
(2) Fabrikalar, işletmeler, atölye vb. yerlerde çıkan zehirli ve zararlı atık sular ile su ve toprak kirliliği oluşturulamaz. Bu sular ile bitki ve bahçe sulaması yapılamaz.
(3) İçme suyu ile halı, kilim v.s yıkanamaz ve bahçe sulaması yapılamaz.
MADDE 60 – (1) Her türlü sıvı atık, katı atık dönüşüm maddelerinin nakilleri esnasında çevreye zarar verilmemesi için nakil araçlarının sızdırmazlık şartlarına uygun şekilde, koku yaymayacak kapalı kasa araçlarla ve lisanslı işletmelerle nakledilmesi zorunludur.
MADDE 61 – (1) İşyeri ve mesken sahipleri, balkon sularını, çatı oluklarındaki yağmur sularını, tahliye eden boruların kırılması veya çürümesi sonucu damlatan kısımlarını, tamir ettirmesi ve klima cihazından damlayan suları, boru ile aşağıya indirmesi zorunludur.
MADDE 62 – (1) Mesken ve işyeri sahipleri; temizlik amacıyla musluğa hortum takarak bina yüzlerini, merdiveni, işyeri vitrinini veya işyerinin zeminini yıkamak amacıyla meydanlara, caddelere, sokaklara, yaya yoluna, saat 21:00 ile sabah 08:00 saatleri dışında su akıtamaz.
(2) Umumi çeşmelerden ev ve işyerlerinden hortum takmak sureti ile cadde, sokak ve işyerleri önlerinde motorlu, motorsuz araç yıkamak inşaatlara ve evlere hortumla su almak, çeşmelerin etrafını içme suyu kullanımı haricinde işgal etmek yasaktır.
MADDE 63 – (1) Mesken ve işyerinin WC, banyo ve mutfak sularını, meydan, cadde ve sokağa akıtamazlar, varsa arızayı en kısa sürede tamir ettirmek zorundadırlar.
MADDE 64 – (1) Mesken ve işyerlerindeki mutfak, WC ve banyolardan, alt kata su sızıntısına meydan verilemez. Kat maliki yada kiracı her türlü arızayı gidermekle yükümlüdür.
MADDE 65 – (1) Umuma açık bulunan mekânlarda, meydan, cadde ve sokaklarda, yere tükürülemez, küçük ve büyük tuvalet yapılamaz.
MADDE 66 – (1) Umuma açık genel tuvaletlerin temizliğine özen gösterilmesi, kolonya ve peçete bulundurulması, su kesintilerine karşı gerekli tedbirlerin alınması, yetkili organların belirlemiş olduğu fiyat tarifesinin görünür bir yerde asılı bulundurulması zorunludur. Belirlenen fiyat tarifesi dışında fazla ücret talep edilemez.
MADDE 67 – (1) Her ne amaçla olursa olsun evde ve bahçede çöp bulundurulamaz, biriktirilemez, depolanamaz ve herhangi bir alanı çöp evine dönüştürülemez, çöp ve çöp konteynırları karıştırılamaz, toplanamaz ve yakılamaz.
(2) Yol, cadde, sokak, yaya yolu ve bulvarlar üzerinde ateş yakılamaz.
MADDE 68 – (1) Belediye sınırları meskûn mahal içerisinde mesken ve işyerlerinde başkasını rahatsız edecek şekilde köpek, kedi vb. evcil hayvanlar beslenemez.
(2) İş yerlerinde, yaya yolunda, meydan, cadde, sokak ve boş alanlarda Her çeşit kümes hayvanı (tavuk, horoz, güvercin, kaz, hindi vb.) beslenemez, teşhir edilemez ve satışa sunulamaz.
(3) Sâri (bulaşıcı) hastalık meydana gelmesini önlemek maksadıyla itlaf (yok) edilecek hayvanlara mani olunamaz ve saklanamaz.
MADDE 69 – (1) Ev ve süs hayvanlarının (köpek, kedi vb), aşılarının süresi içinde yapılması, Belediyeye kayıt yaptırılması ve numara alınması zorunludur.
(2) Hayvan sahipleri, sahip oldukları hayvanlardan kaynaklanan çevre kirliliğini ve insanlara verilebilecek zarar ve rahatsızlıkları önleyici tedbirleri almak zorundadır.
(3) Hayvanların korunması ve rahat yaşamalarının sağlanmasında; insanlarla diğer hayvanların hijyen, sağlık ve güvenlikleri de dikkate alınmalıdır.
(4) Hayvanların türüne özgü şartlarda bakılması, beslenmesi, barındırılma ve taşınması esastır. Bu nedenle tasmasız, ağızlıksız, yularsız veya yuları güvenliği tehdit edebilecek uzunlukta olan her çeşit hayvanı, serbest bırakmak ve şehir içinde kontrolsüz şekilde dolaştırmak yasaktır.
MADDE 70 – (1) Hayvanlar dövülemez, eziyet edilemez, dövüştürülemez (köpek, horoz),hayvana takatinden fazla yük yüklenemez, halkın şefkat hislerini rencide edercesine kırbaçlanamaz.
MADDE 71 – (1) Yetkili kurumlardan müsaade alınmadan çadır kurarak yırtıcı ve yabani (yılan, akrep, maymun .) bilumum hayvan teşhir edilemez.
MADDE 72 – (1) Karasinek, sivrisinek ve bilumum haşere ile mücadele eden ekiplere zorluk çıkarılamaz.
MADDE 73 – (1) Belediye sınırları içerisinde cadde, sokak ve mahalle aralarında park, mesire yeri, mezarlık yeşil alanlarda büyük ve küçükbaş hayvanlar (sığır, koyun, keçi, dana, at, eşek vs.) otlatılamaz.
MADDE 74 – (1) Yaya ve araç trafiğini tehlikeye sokacak şekilde sürü halinde büyük ve küçükbaş hayvanlar ana caddelerden geçirilemez.
MADDE 75 – (1) Hayvan alım satımları, hayvan park, pazar ve panayırlarında yapılır. Bunun dışında meydan, cadde, sokak ve boş alanlar ile araç üzerlerinde hayvan satılamaz.
(2) Kurban bayramında belediyece belirlenen yerler dışında hayvan alım satımı ve kurban kesimi yapılamaz.
MADDE 76 – (1) Meskûn mahal içinde hayvan beslenemez, bu maksatla özel hayvan barınağı yapılamaz veya konut müştemilatının bir bölümü ahır olarak kullanılamaz.
MADDE 77 – (1) Meydan, cadde, sokak, boş alanlara ve evin bahçesine hayvan gübresi dökülemez, kurutulamaz ve depolanamaz.
MADDE 78 – (1) Belediyece belirlenmiş Oto Galericiler Sitesi haricinde ikinci el araçları meydan, cadde, sokak, yaya kaldırımları ve kendisine ait işyerlerinde satışa sunulamaz veya sergilenemez.
(2) Oto galericiler ve oto parkların kapalı kısmında sıvılaştırılmış petrol gazı ve sıkıştırılmış doğal gaz ile çalışan araçlar bulundurulamaz.
MADDE 79 – (1) Belediyece belirlenmiş İnşaat Malzemeleri Sitesi dışında meydan, cadde, sokak, boş alanlarda ve kendisine ait işyerlerinde demir, çimento, kireç, tuğla, kiremit vb. inşaat malzemeleri satışa sunulamaz ve sergilenemez.
MADDE 80 – (1) Belediyece belirlenmiş pazar haricinde şehrin muhtelif yerlerinde araç üzerinde veya boş alanlarda meyve ve sebze depolanamaz ve satılamaz.
MADDE 81 – (1)-Belediyece belirlenmiş hurdacılar sitesi haricinde şehrin muhtelif yerlerinde meydan, cadde, sokak, boş alanlarda ve evinin bahçesinde hurda alım satımı yapılamaz, biriktirilemez depolanamaz ve görüntü kirliliğine sebebiyet verilemez.
(2) Hurdacılar depolarında biriktirdikleri hurdalar içinde bulunan tehlikeli ve zehirli maddeler içeren hurdaları diğer hurdalardan ayrı olarak depolamaya ve emniyet tedbirlerini almaya mecburdurlar.
(3)-İlimiz hudutları içerisinde mahalle aralarında araç ile Belediyeden izin alınmadan hoparlörlü ve megafonla hurda toplamak yasaktır.
MADDE 82 – (1) Belediyece belirlenmiş Mahrukatçılar Sitesi dışında şehrin muhtelif yerlerinde meydan, cadde, sokak, boş alanlarda odun ve kömür depolanamaz, satışa sunulamaz. İrtibat bürolarında numune olarak kömür çeşitlerinden ağzı açık bir torbadan fazla kömür bulundurulamaz.
MADDE 83 – (1) Kömür satış izin belgesi olmadan TSE standartlarına uygun olmayan hava kirliliğine neden olan ısınma amaçlı kömür satılamaz, satışa sunulan kömürlerin, çuvallı vaziyette, cinsi, menşeini ve fiyatını gösterir levha ile satışa sunulması zorunludur.
MADDE 84 – (1) Belediyece belirlenmiş Nakliyeciler Sitesi (TAŞİKO) dışında şehrin muhtelif yerlerinde meydan, cadde, sokak, boş alanlarda çevre yolu güzergâhında traktör, kamyonet, kamyon tır vb. araçlar; nakliye amaçlı bekleyemez ve park edemez.
MADDE 85 – (1) Belediyece belirlenmiş izinli yerler dışında şehrin muhtelif yerlerinde meydan, cadde, sokak, boş alanlarda deri işlemek, alım satımı yapmak, depolamak, irtibat bürolarının içerisinde, dışarısında, yaya yolda ve muhtelif araçlar üzerinde deri biriktirmek yasaktır.
MADDE 86 – (1) Belediyenin taşınmasına gerek gördüğü iş kollarının bir arada faaliyetlerine devam edeceği sitelerine ayrılan alan dışında, şehrin muhtelif yerlerinde cadde, sokak, meydan, boş alanlarda faaliyette bulunmaları bu maddenin kapsamı içerisindedir. Aksi halde faaliyet gösterenlerden Para cezasının yanı sıra işyeri kapatılır.
MADDE 87 – (1) Fabrika, atölye ve sanayi müesseseleri faaliyetlerinde hasıl olan vernik, duman, koku, gaz, toz ve atık maddelerinin (asit, kükürt, dioksit vb.) yayılmalarından, gerek müessese içinde çalışanların, gerek civarında yaşayanların ve gerekse çevredeki bitki örtüsüne zarar vermeyecek surette fennin emrettiği bütün tedbirlerin alınarak, izale ve ıslahının yapılması mecburidir.
ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Fırınlar ve Ekmek Fabrikaları Hakkında Emir ve Yasaklar
MADDE 88 – (1) Fırıncılar ve Unlu mamul satıcıları, Fırıncılar Odası veya yetkili organların belirlemiş olduğu gramajın haricinde, eksik gramajlı ekmek, simit vb. unlu mamuller imal edemez ve tasdik edilen ücret haricinde fahiş fiyat ile satış yapamaz. (Ayrıca eksik gramajlı ekmek vb. unlu mamulleri müsadere edilir.)
MADDE 89 – (1) Fırıncılar ve ekmek fabrikalar tarafından imal edilen her çeşit ekmeğin gramajının, diğer ekmeklerin gramajları ile aynı olması zorunludur. Eksik gramajlı çeşit ekmek üretilemez.
MADDE 90 – (1) Ekmek satış yerleri ve fırınlar gramajı ve fiyatı gösterir (20×30 ebadında) fiyat tarifesi asmak zorundadır.
MADDE 91 – (1) Bilumum ekmek fırınları ve fabrikalarının imal ettikleri ekmekler üzerine firmaya ait tanıtıcı etiket koymaları zorunludur.
MADDE 92 – (1) Ekmek satış ve üretim yerlerinin iyi tartar dijital terazi bulundurmaları zorunludur.
MADDE 93 – (1) Fırın işletmelerinde lahmacun ve börek malzemesi bulundurarak müşterinin talebi üzerine tek tek lahmacun ve börek pişirilemez, satılamaz, ocakta tava vb. yemekler pişirerek dışarıya servis yapılamaz ve fırın içerisine masa sandalye koyarak lokanta işlevi gördürülemez.
MADDE 94 – (1) Fırınlarda bayat ekmekler tekrar ısıtılarak yeniden satışa sunulamaz.
MADDE 95 – (1) Cadde, sokak, yaya yolu ve boş alanlarda üstü kapalı olsa dahi pide ve ekmek satışı yapılamaz.
MADDE 96 – (1) Fırıncılar; meskûn mahalde yaya yolu, caddeye ve boş alanlara, az miktarda dahi olsa odun stoklayamaz veya motorlu testere ile biçtiremez. Günlük ihtiyaçları kadar yakacaklarını işyerinin iç mekânında muhafaza edebilirler.
MADDE 97 – (1) İmal edilen ekmek, ekmek çeşitleri ve unlu mamullerinde insan sağlığına zarar veren sinek, haşere, kaya tuzu, çuval ipi, odun parçası, sigara izmariti ,gres yağı vb. maddelerin çıkmamasına gerekli özenin gösterilmesi zorunludur.
MADDE 98 – (1) Un çuvallarının depolandığı alanda taban ile teması engelleyen paslanmaz ızgara bulundurulması, örümcek ağı, fare ve haşerelere karşı gerekli tedbirlerin alınması zorunludur.
MADDE 99 – (1) Kullanılan hamur kazanı kirli, paslı, kırık olamaz, düşük randımanlı un kullanılamaz ve hamur üzerine konan pasa bezlerinin temiz ve hijyenik olması, hamur kazanının temiz tutulabilmesi için üzerinin sürekli kapalı tutulması ve sık sık makine yağlarıyla irtibatlı kısmın temizlenmesi zorunludur.
MADDE 100 – (1) Fırıncıların tezgahında bulundurdukları ekmeklerin veya satış noktalarına nakledilen ekmeklerin dış etkenlerden muhafaza etmek amacıyla ekmek üzerine örtülen bezin hijyenik ve temiz olması zorunludur.
MADDE 101 – (1) Ekmekler siyah poşet içerisinde veya gazete kâğıdına sarılı vaziyette satışa sunulamaz. (mürekkepsiz ambalaj kâğıdı ve hışır diye tabir edilen poşet kullanılacaktır).
MADDE 102 – (1) Fırınlardan ve ekmek fabrikalarından, perakende satış yerlerine ekmeklerin nakli için, galvanizli paslanmaz sac veya kontrplak ya da sunta döşenmiş toz girmeyecek şekilde mazbut ve intizamlı şekilde her tarafı kapalı araçlarla yapılması zorunludur.
MADDE 103 – (1) Unlu mamulleri ve ekmek üretim yerleri, ürünlerini satış noktalarına nakilleri esnasında, satış noktalarındaki işyerleri kapalı iken ürünlerini meydan, cadde, sokak ve yaya kaldırımlarına yeteri kadar tedbir almadan dış etkenlere karşı açıkta bırakamaz.
MADDE 104 – (1) Ekmek üretim yerleri, ticarethanelerini kapatarak rekabet koşullarını azaltmak maksadıyla şehirde ekmek buhranına sebebiyet veremezler.
MADDE 105 – (1) Resmi tatil, bayram ve olağanüstü durumlarda Mülki idare amirinin, Belediyenin veya fırıncılar odasının belirlemiş olduğu nöbet günlerinde vatandaşların ekmek ihtiyaçlarını temin etmek amacıyla işyerlerini açık tutarak üretim yapmak zorundadırlar.
MADDE 106 – (1) Fırında çalışanların iş kıyafeti (önlük, bone, eldiven vb.) giymeleri zorunludur.
MADDE 107 – (1) Maksatlı olarak kapasitenin altında ekmek üretmek yasaktır.
DÖRDÜNCÜ BÖLÜM
Kasaplar, Tavuk Eti ve Balık Satışı Yapan İşyerlerinin Uyması Gereken Emir ve Yasaklar
MADDE 108 – (1) Muayenesiz ve damgasız et satışı yapılamaz, kasap dükkânı önünde veya iç kısmında her ne amaçla olursa olsun adaklık ya da kurban kesimi yapılamaz.
MADDE 109 – (1) Kasap ve Tavuk satışı yapan dükkânlarda;
a) Etleri muhafaza için dükkânında buzdolabı veya camekânlı vitrin bulundurmak zorunludur.
b) Etlerin üzerine madeni levhalar veya süs bakımından renkli kâğıtlar yapıştırılamaz.
c) Bütün veya parça halinde bulunan etlerin üzerlerine koyun, keçi, sığır, manda, dana vb. gibi etin nevi ve mahiyetini, fiyatını bildirir etiket takılması zorunludur.
ç) Müşteriye satılan etin tartılması esnasında jelâtin dışında gazete kâğıdı vb. malzeme kullanılamaz.
d) Et ve tavuk satış reyonları ayrı olacaktır. Tavuk parçalama yapabilmek amacıyla alınmış Gıda Üretim İzin Belgesi ve Sicil Belgesi olmayan işyerlerinde tavuk parçalama yapılamaz.
MADDE 110 – (1) Mezbaha haricinde hayvan kesimi yasaktır. Mezbahada kesilen hayvan etleri ve sakatatları dükkân haricinde seyyar olarak satılamaz.
MADDE 111 – (1) Kasap dükkânlarında sucuk, sakatat, pastırma vb. et mamulleri imal edilemez. Ayrıca dükkânlarda deri ve sakatat bulundurulamaz.
(2) Sakatatçı işyerlerinde kıyma makinesi bulundurulamaz.
MADDE 112 – (1) Kasap dükkânlarında ve et satışı yapılan (market, şarküteri vb.) yerlerde kıyma makinesi bulundurulması mecburidir. Kıyma müşterinin gözü önünde yapılacaktır. Hazır Kıyma Satışı İzin Belgesi olan işyerlerine hazır kıymalara uygun etiket yapıştırılacaktır.
MADDE 113 – (1) Belediyeden izin almaksızın başka il ve ilçelerden et getirilerek satışa sunulamaz.
MADDE 114 – (1) Bandrolsüz piliç kesimi yapılamaz ve satışa çıkarılamaz.
MADDE 115 – (1) Dükkân harici meydan, cadde ve sokak aralarında açıkta et, balık ve tavuk satışı yapılamaz.
MADDE 116 – (1) Balık satış yerlerinde;
a) Balıkçı dükkânlarında balık muhafazası için yeteri kadar buzdolabı bulundurulması; teşhir için tahtadan tezgâh yaptırılması, galvanizli veya paslanmaz sacdan yapılmış yeteri kadar kap bulundurulması zorunludur.
b) Veteriner raporu olsa dahi, kokmuş, kokuşmaya yüz tutmuş ve fena görünüm arz eden balıkların satışı yapılamaz. (Veteriner kontrolünde imhası yapılır)
c) Balık satıcılarının balık temizliğinde şehir şebeke suyunu kullanmaları, kullanılan suları atık su giderine bağlamaları zorunlu olup, balık temizliğinde kullanılan suyu cadde ve sokağa akıtamazlar.
MADDE 117 – (1) Kasap, balık ve parçalanmış tavuk mamulleri satışı yapan işyerleri dükkânın herhangi bir yerine ızgara veya mangal koyarak et, balık ve tavuk ürünlerini pişirilerek, lokanta gibi faaliyette bulunamazlar.
BEŞİNCİ BÖLÜM
Pastane, Çay Ocağı, Kafeterya, Lokanta ve Tatlıcıların Uyması Gereken Emir ve Yasaklar
MADDE 118 – (1) Pastane, çay ocağı, kafeterya, lokanta, simitçi ve tatlıcı dükkânlarda galoşsuz, eldivensiz, kıyafeti ve önlüğü kirli personel çalıştırılamaz.
MADDE 119 – (1) Bu işyerlerinde kullanılan masa, sandalye ve koltuklar her zaman temizlenebilir malzemeden yapılmış olacaktır. Masa üzerine temiz örtüler örtülecektir. Masalara ilgili idareden tasdik edilmiş menü listesi konulacaktır. Kirli ve yırtık örtüler kullanılmayacaktır.
MADDE 120 – (1) İmalathane ile iç içe bulunan işyerlerinde, imalathane ile oturma salonu birbirinden tamamen ayrı olacaktır.
MADDE 121 – (1) İmalathanenin zemin ve zeminden 2 metre yüksekliğe kadar duvarlarının ve tezgah kısmının her zaman yıkanabilecek, su geçirmez maddeden (karo, mermer, seramik vb.) yapılmış olması, geri kalan kısımlar ve tavan yağlı boya vb. boyalarla boyanması zorunludur.
MADDE 122 – (1) Bu işyerlerinin yemek salonundan görünmez bir yerine, müşterilerin ve personelin el yıkamaları için yeteri kadar lavabo, bay ve bayan tuvaleti ile bu yerlerde, kağıt havlu, tuvalet kağıdı veya kâğıt peçete bulundurulması mecburidir.
MADDE 123 – (1) Lokantalarda damgasız et ürünleri kullanılamaz; dükkân dışında döner kesimi yapılamaz ve üzeri açık olarak dışarıya yemek servisi yapılamaz.
(2)-Kapların yıkanacağı yer ve yemek pişirmeye mahsus kısımların tabanları, duvarları zeminden 2 mt. Yüksekliğe kadar fayans, mermer, vb. gibi yıkanabilir madde ile kaplanmış olacaktır. Ayrıca yıkanmış kapların süzülmesi için özel oluklu kap bulundurulacaktır.
(3)-Bu işyerlerinde gıdaların muhafazası için buzdolabı bulundurmak mecburidir.
MADDE 124 – (1) Limonata, su, ayran vb. içecek maddeler camdan veya bunların vasıflarını bozmayacak bir maddeden yapılmış, mazbut, ağızları kapalı musluklu kaplar içerisinde satılacaktır.
MADDE 125 – (1) Bu gibi işyerlerinde bazı maddelerin pişirme ve imal edilmesi esnasında çıkacak olan koku, duman vb.nin salona intişar etmemesi için, davlumbazlı boru tertibatı ile kimseye zarar vermeyecek şekilde dışarıya çıkarılması ve dışarı çıkarılan boruların çevredekilere rahatsızlık vermeyecek şekilde yükseltilmesi zorunludur.
MADDE 126 – (1) Bu işyerlerinde yenilecek içilecek maddelerin cins ve miktarı ile fiyatını ayrı ayrı yazarak her müşteriye başlıklı hesap pusulası(Adisyon) verilmesi zorunludur.
MADDE 127 – (1) Çay ocakları , Döner Büfeleri ve lokantalar; müşteriyi ağırlamak için işyeri dışına, yaya yoluna, cadde ve sokağa masa, sandalye, kürsü, vb. koyarak faaliyette bulunamazlar.
MADDE 128 – (1) Çay ocakları ve bakkallar melemen, yumurta, çiğ köfte vb. yiyecekler yaparak lokanta işlevi gibi faaliyette bulunamazlar.
MADDE 129 – (1) Kahvehane haricinde tavla, domino, okey ve her türlü kâğıt oyunları oynatılamaz.
ALTINCI BÖLÜM
Umuma Açık İstirahat ve Eğlence Yerleri İle İlgili Emir ve Yasaklar
MADDE 130 – (1) Birinci sınıf kahvehane, kıraathane, çay bahçesi ve kır bahçesinde bölgesel veya yerel olmak üzere beş (5) farklı günlük gazete ve en az yüz (100) farklı kitabın bulunduğu kitaplık olması zorunludur.
(2) İkinci sınıf Kahvehane, kıraathane, çay bahçesi ve kır bahçesinde bir (1) bölgesel veya yerel olmak üzere en az üç (3) farklı günlük gazete ve en az elli (50) farklı kitabın bulunduğu kitaplık olması zorunludur.
(3) Üçüncü sınıf Kahvehane, kıraathane, çay bahçesi ve kır bahçesinde bir (1) bölgesel veya yerel olmak üzere en az iki (2) farklı günlük gazete ve en az elli (25) farklı kitabın bulunduğu kitaplık olması zorunludur.
(4) Kahvehanelerde oynanan oyun aletlerinin temiz ve kullanışlı olması zorunludur.
MADDE 131 – (1) İşletmelerden bar, pavyon, kıraathane, birahane, oyun salonları, internet salonu, çay bahçesi vb. yerlerde yapılacak denetimler esnasında çalışanların (hizmet veren personel) müşterilerden ayırt edilebilmesi için müesseselerinin belirleyeceği tek tip elbise, tek tip kravat, yaka kartı, fular vb. giysilerden herhangi birini kullanmaları zorunludur.
MADDE 132 – (1) Kahve, çay pişirilen, içki ve meze hazırlanan ocak, mutfak gibi yerlerin zemini, tezgâhın üzeri ve zeminden tavana doğru 2 mt. yüksekliğe kadar su geçirmez mermer, fayans vb. malzeme ile kaplanmış olması zorunludur. Geri kalan kısımlar ve tavan yağlı boya vb. boyalar ile boyanacaktır.
MADDE 133 – (1) Ocak kısmı, işyerinin diğer bağımsız bölümlerinden tamamen ayrılmış olacak ve ocaktan çıkabilecek koku ve dumanın diğer bölümlerine intişar etmemesi için davlumbazlı boru tertibatı ile kimseye zarar vermeyecek şekilde dışarıya çıkarılması mecburidir.
MADDE 134 – (1) Bu gibi işyerlerinde iç ve dış mekânın temiz olması, internet salonu, kafe, sinema, tiyatro, çay bahçesi ve düğün salonu gibi yerlerde bay ve bayan için ayrı, ayrı WC-Lavabo bulundurulması zorunludur.
MADDE 135 – (1) Bu gibi işyerlerinde masaların arası açık, üzerinde özel temiz muşamba veya temiz örtüler örtülmüş olması mecburidir. Kirli ve yırtık muşamba, örtü kullanılamaz.
MADDE 136 – (1) Nakil vasıtaları ile veya omuzlarda, sinema, konser, tiyatro vb. konuları tanıtım amaçlı palyaço vb. gezdirmek, boru veya el hoparlörü ile izinsiz neşriyat yapmak yasaktır.
MADDE 137 – (1) Sinema, konser, tiyatro vb. yerlerde Belediyeye Eğlence Vergisi yatırmaksızın damgasız bilet satılamaz.
MADDE 138 – (1) Sinema, konser, tiyatro vb. biletle girilen eğlence yerlerine istiabından fazla müşteri alınamaz.
MADDE 139 – (1) Bar, pavyon vb. içkili yerlerde hizmetin karşılığında müşteriye sunulan başlıklı hesap pusulasında, cins ve fiyatlarının ayrı ayrı yazılarak müşteriye verilmesi zorunludur.
MADDE 140 – (1) Yazlık sinema, Açıkhava konseri, tiyatro vb. işyerleri gürültüleri ile muhitinde yaşayanların huzur ve istirahatlarının bozulmasına mahal vermeyecek şekilde hareket etmeleri zorunludur.
MADDE 141 – (1) Bar, pavyon vb. işyerlerinde müşterilerin şapka, manto, palto, vs. koymak üzere ayrı bir gardırop veya vestiyer bulundurulması zorunludur.
MADDE 142 – (1) Her otel odasında müstahdemi çağırmaya mahsus zil tertibatı, elbise asmaya mahsus dolap bulundurulması zorunludur.
MADDE 143 – (1) Otel odalarında tuvalet, lavabo bulunmayan yerlerde her katta her beş yatağa bir adet lavabo, her beş yatağa tuvalet, tuvalet kâğıdı, temizlik maddeleri (sabun, sıvı sabun, şampuan vb.) bulundurulması ve temiz tutulması mecburidir. Otelin bütün iç mekanları bit, tahta kurusu, hamam böceği, sinek ve haşarata karşı sürekli olarak ilaçlanmalı, otel odalarında kullanılan çarşaf, yastık, yorgan ve battaniyelerin temiz ve hijyenik olması, kirli ve yırtık olmaması sağlanmalıdır.
MADDE 144 – (1) Bu gibi işyerlerinin müdüriyetinde müşterilerin kıymetli para ve eşyalarını veya ziynetlerini muhafaza etmek için çelik kasa bulundurulması mecburidir.
MADDE 145 – (1) Hamamların soyunup giyinme yerleri bölme veya camekânla ayrılmış odalar şeklinde yapılacaktır. Bu odalarda soyunanlara kâfi miktarda elbise asmaya mahsus askılar bulundurulması zorunludur.
MADDE 146 – (1) Tüm soyunup giyinme yerleri ile merdivenler ve koridorlar muşamba vb. malzemeler ile döşenecektir. (Karo, mermer, fayans olduğu takdirde muşambaya gerek yoktur)
MADDE 147 – (1) Yıkanma ve temizlenme yerleri ile tuvaletlerin zemini ile, 2,5 mt. kadar duvarları mermer, fayans gibi hiç bir yerde su birikintisi bırakmayacak şekilde dizayn edilmiş olması zorunludur.
MADDE 148 – (1) Hususi hamamlarda hamam takımları her zaman temiz ve sağlam olacak, her müşteri için ayrı takım kullanılacaktır. Kirli, yırtık takım kullanılamaz ve bir takım birden fazla müşteriye asla verilemez.
YEDİNCİ BÖLÜM
Berberler, Kuaförler ve Güzellik Salonları İle İlgili Emir ve Yasaklar
MADDE 149 – (1) Berber ve kuaför dükkânlarının zemini su geçirmez bir madde ile kaplanacaktır. Duvarları boyalı, kâğıt kaplama, formika veya lambri vb. malzeme ile kaplanmış olacaktır.
MADDE 150 – (1) Berber ve kuaför dükkânlarında çalışma tezgâhlarının üzeri mermer veya seramik gibi malzemeler ile döşenmiş olacaktır. Koltuklar, kanepeler, iskemleler kolayca temizlenebilecek maddeden yapılması zorunludur.
MADDE 151 – (1) Meydan, cadde ve sokaklarda ne suretle olursa olsun dükkân harici seyyar olarak berberlik ve kuaförlük yapılamaz.
MADDE 152 – (1) Berber veya kuaför dükkânlarında şehir içme suyu ve şofben ile birlikte yeteri kadar lavabo bulundurmak zorunludur.
MADDE 153 – (1) Berber ve kuaför dükkânlarının tıraş malzemeleri ve aletleri daima temiz ve kapalı kaplar içerisinde muhafaza edilecektir. Pudralar her müşteriye ayrı bir pamuk parçası ile sürülecektir. Kullanılan jilet, pamuk vb. malzemeler ikinci bir müşteri için asla kullanılamaz.
MADDE 154 – (1) Berber ve kuaför dükkânlarında kullanılan aletlerin makas, ustura vb. aletlerin dezenfeksiyon işlemi için sterilizasyon cihazı bulundurması ve dezenfektanla steril edilmesi zorunludur.
MADDE 155 – (1) Berber ve kuaförlerin müşterilerine kullandıkları kesim önlüğü ve havluları kirli, yırtık olmaması, hijyenik ve temiz olması zorunludur.
MADDE 156 – (1) Berber ve kuaförler havlularını kurutmak maksadıyla yaya yoluna, cadde ve sokağa bırakamaz ve asamazlar.
MADDE 157 – (1) Güzellik Salonlarında Uzman Hekim olmadan herhangi bir tıbbi işlem (lazer epilasyon, cilt içine enjeksiyon, botox vb.) yapılamaz.
MADDE 158 – (1) Güzellik Salonları tıbbi amaçlı olmayan IPL Cihazlarını; Danıştay 10. Dairesinin 07/10/2009 Tarih ve E.2009/5600 Sayılı Kararı gereğince kullanamaz ve işyerlerinde bulunduramaz.
SEKİZİNCİ BÖLÜM
Pazaryerleri ve Seyyar Satıcılar İle İlgili Emir ve Yasaklar
MADDE 159 – (1) Belediyece belirlenmiş yerler dışında, şehrin muhtelif yerlerinde, meydan, cadde, sokak ve boş alanlarda her ne suretle olursa olsun tabla, el arabası, motorlu ve motorsuz araçlar üzerinde seyyar satıcılık yapılamaz.
MADDE 160 – (1) Hileli terazi ve kilo kullanan esnafın satışı zabıta tarafından durdurulur. Teraziye el konulur ve ayrıca Cumhuriyet Savcılığa suç duyurusunda bulunulur.
MADDE 161 – (1) Yıkanmadan, pişirilmeden, soyulmadan yenilen, sulanmaya ve bozulmaya müsait olan her türlü gıda maddelerinin üzerleri açık olamaz, çıplak elle doldurulamaz ve açıkta satılamaz. Açıkta (Motorlu veya motorsuz araç üzerinde) gıda (tatlı vs.) imalatı ve satışı yapılamaz.
MADDE 162 – (1) Seyyar olarak limonata, şerbet, su, ayran vb. içecek maddeler, camdan veya bunların vasıflarını bozmayacak maddeden yapılmış mazbut ağızları kapalı hususi kaplar içerisinde satılacaktır. Bu kaplar içerisinde sulu maddeler direk musluktan alınarak müşteriye takdim edilecektir.
MADDE 163 – (1) Çeşitli suçlardan bir yıl içerisinde hakkında üç kez zabıt tutulan pazarcının yeri encümen kararı ile iptal edilir.
MADDE 164 – (1) Seyyarlar tarafından bir defaya mahsus kullanılacak bardak, fincan vb. malzemelerin, toz, toprak girmeyecek, sinek konmayacak şekilde dış etkenlere karşı korumak amacıyla camdan veya münasip bir maddeden yapılmış özel nitelikli kaplarda muhafaza edilmesi zorunludur.
MADDE 165 – (1) Semt pazarlarında pazarcı esnafının, Pazaryeri numarasını adı ve soyadını gösterir bir levhayı tezgâhının görünür bir yerine asması zorunludur.
(2) Semt pazarındaki esnafların önlük giymeleri ve Belediyece verilmiş üzerinde Pazar numarası, adı soyadı yazılı tanıtım kartını yakalarına takmaları zorunludur.
MADDE 166 – (1) Belediye tarafından tahsis edilmiş semt pazarlarında pazarcı esnafına ayrılan yerin dışına tezgâh açılamaz, pazar alanında bulunan evlerin, apartmanların ve iş yerlerinin giriş ve çıkışları kapatılamaz.
MADDE 167 – (1) Müşteriye genel ahlaka ve adaba uymayan söz ve davranışlarla mal satmaya çalışmak yasaktır. Pazaryerlerindeki esnaflar Belediyece görevlendirilmiş Zabıta Memurlarına görevleri esnasında sözlü ve fiili saldırılarda bulunulamazlar.
MADDE 168 – (1) Belediyenin pazarcı esnafa tahsis ettiği numaralı yer, Belediyeden izin almadan başka şahıslara devredilemez. Pazarcılar kendilerine tahsis edilen yerleri, ancak belediyenin onayını alarak devredebilir. Haber verilmeden veya onay alınmadan yapılan devirler, belediye tarafından tespit edildiğinde iptal edilir.
MADDE 169 – (1) Pazaryerlerinde esnafların çevrelerini temiz tutmaları, pazarın kapanış saatinde tezgâhlarının çevresini, altını temizlemeleri toplanan çöpleri çöp torbalarına koyarak ağızlarını sıkıca bağladıktan sonra çevre temizlik işçilerinin alabileceği belli noktalara bırakmaları zorunludur.
MADDE 170 – (1) Pazaryerlerinde bağırarak, megafon veya ses cihazlarıyla gürültülü olarak anons yapmak veya yayın yapmak kesinlikle yasaktır.
MADDE 171 – (1) Semt Pazar yerlerinde pazarcı esnaf; yazın 07:00 ila 20:00, kışın ise 08:00 ila 19:00 saatleri dışında Pazar yerinde faaliyet gösteremezler.
MADDE 172 – (1) Belediyenin önceden tayin etmiş olduğu yerler ve zamanların dışında Pazar kurulamaz.
MADDE 173 – (1) İlimizdeki pazarlarda satılan malların poşetlenmesinde kirli olmayan süt beyaz veya şeffaf hışır poşet kullanılacaktır. Siyah, renkli ve kirli beyaz poşetlerle malın ambalajlanması yasaklanmıştır. Buna uymayan pazarcı hakkında yönetmelikteki cezai hükümler uygulanır.
MADDE 174 – (1) Tezgahta bozuk ve çürük mal bulundurulması yasaktır.
MADDE 175 – (1) Pazaryerleri ve Hal Yönetmeliği hükümlerine aykırı davranılamaz.
DOKUZUNCU BÖLÜM
Trafik, Nakil Araçları ve Toplu Taşıma Araçları İle İlgili Emir ve Yasaklar
MADDE 176 – (1) Bilumum araç sahipleri gece ve gündüz, cadde ve sokaklarda araç ve yaya trafiğini engelleyerek tehlikeye düşürecek, (itfaiye, ambulans, çöp kamyonları gibi aciliyet arz eden) araçların geçişlerini engelleyecek veya zorlaştıracak şekilde araçlarını park edemezler.
MADDE 177 – (1) Belediye ve İl Trafik Komisyonunca trafiğe kapatılan alanlara konulan engeller tahrip edilemez ve trafiğe kapalı olan meydan, cadde ve sokaklara araç park edilemez.
MADDE 178 – (1) Toprak, kum, mıcır, taş, pancar, küspe, saman, talaş, kömür tozu, hayvansal gübre vb. maddelerin taşınmasında meydan, cadde ve sokaklara dökülmesini önlemek, başkalarının mal ve can güvenliğini tehlikeye sokmayacak şekilde yükün çevreye savrulmasını önlemek için araçların üzerinin branda ile kapatılması zorunludur.
(2) Belediyenin belirlemiş olduğu hafriyat alanları dışındaki bölgelere hafriyat dökülemez.
MADDE 179 – (1) Genel taşıtlara, küçük çantalar haricinde, yolcuları rahatsız edecek, geliş ve geçişleri engelleyecek eşyalarla (sepet, sandık, LPG tüpü vb) ve yağlı, kirli, tozlu elbiselerle binmek yasaktır.
MADDE 180 – (1) İl Trafik Komisyonu kararı ile trafiğe yasaklanan caddelerde, fayton veya at arabası ile trafiğe çıkmak ve hayvan torbası ile ilgili tedbir alınmadan yollarda atlı araba ile dolaşmak yasaktır.
MADDE 181 – (1) Toplu taşım araçlarında genel düzene aykırı ve insanları rahatsız edici fiil ve davranışlarda bulunmak ve bu araçlara evcil hayvanlarla binmek yasaktır.
MADDE 182 – (1) Umumun gelip geçtiği ve park yasağı olan yerlere araç park etmek yasaktır.
MADDE 183 – (1) Ticari taksilerde, yolcunun ikazına mahal vermeden taksimetre açmamak ve taksimetre açmadan yolcu taşımak yasaktır.
MADDE 184 – (1) İzin verilen saatler dışında İl Trafik Komisyonunca yasaklanan bölgelere İş makineleri, kamyonlar ve her türlü otobüs ile girmek yasaktır.
MADDE 185 – (1) Toplu taşım araçları ile güzergâh harici yolcu taşımak ve durak harici yolcu indirme ve bindirme yapmak, İstiap haddinden fazla ayakta yolcu taşımak yasaktır.
MADDE 186 – (1) Şehir içi hafriyat taşıyan araçların, Belediyeden izin almadan taşıma yapması ve taşıma yaparken araçtan hafriyatın dökülmesine karşı tedbir almadan yola çıkmaları yasaktır.
MADDE 187 – (1) Kamu kurum ve kuruluşları ile okullara servis yapan toplu taşıma araçlarının yönetmeliklerine uymadan hareket etmeleri ve güzergahları dışına çıkmaları yasaktır.
ONUNCU BÖLÜM
İnşaat ve Her Türlü Tamiratlar Hakkındaki Emir ve Yasaklar
MADDE 188 – (1) İşyerlerinde ve meskenlerde tadilat ve tamirat yapmak için Belediye İmar ve Şehircilik Müdürlüğünden izin alınması zorunludur.
MADDE 189 – (1) İnşaat ve tamirat alanlarında yapılan çalışmalar neticesinde vatandaşların can ve mal güvenliğine zarar vermeyecek şekilde tahta perde, çadır, branda vb. malzemeler ile (görünümü bozmayacak şekilde) muhafaza altına alınması zorunludur.
MADDE 190 – (1) Her türlü bina yıkımlarında etrafı rahatsız edici toz ve toprakların etrafa yayılmasını önlemek için su sıktırılarak gerekli tedbirlerin alınması zorunludur.
(2) – Yıkımı yapılan binaların mutlak suretle zemine kadar yıkılmış olması zorunludur. Arsa üzerinde yıkım artığı, moloz ve toprak bırakılmayacak şekilde, zemin düz bir satıh haline getirildikten sonra etrafının tahta veya saç perde ile çevrilmesi zorunludur.
MADDE 191 – (1) İnşaat mahallinde inşaat ruhsatına ait teknik bilgileri ve isim unvanını belirtir levha ile iş kazasını önleyici diğer ikaz levhalarını bulundurulması zorunludur.
MADDE 192 – (1) İnşaatlarda mozaik ve karo silimi vb. çalışmalarda kullanılan suyun meydan, cadde ve sokakları kirletmemesi için yeteri kadar çökertme havuzu veya kuyusu açtırmak zorunludur.
MADDE 193 – (1) İnşaatın ön kısmında bulunan koruyucu tahta perde dışında yayaların ve araçların geçişini engelleyecek şekilde inşaat malzemesi bulundurulamaz, emniyet kemeri, kask vb. koruyucu malzemesiz işçi çalıştırılamaz.
MADDE 194 – (1) Harç makineleri, harcı boşalttıktan sonra cadde, sokak, meydan ve yerleşim birimleri arasında araçlarını temizleyip yıkayamaz.
MADDE 195 – (1) Cadde, sokak ve yaya kaldırımları üzerinde harç yapılamaz. Hazır beton firmaları; inşaatlara harç nakletmeleri esnasında iktisap haddini geçemez ve harç nakil araçlarından cadde ve sokaklara harç malzemesinin dökülmesini engelleyecek şekilde tedbir almak zorundadır.
MADDE 196 – (1) Halkın huzur ve istirahatını bozmamak için inşaatlarda; kışın sabah saat 08.00 ile akşam saat 18.00, yazın sabah saat 08.00 ile akşam 20.00 saatleri dışında her türlü çalışmanın yapılması yasaktır.
MADDE 197 – (1) Belediyenin izni olmadan imar harici kaldırımlar tahrip edilemez, yükseltilemez, kaldırım üzerine basamak yapılamaz, taş, karo, parke, seramik, kilit taşı, mermer, halı vb. şekilde döşeme yapılamaz.
MADDE 198 – (1) Belediyeden izin almaksızın yol ve kaldırımlarda su şebekesi, doğalgaz, kanalizasyon ve elektrik tesisatı vb. nedenlerle kazı yapılamaz. (Ayrıca açılan çukurlar ve tahrip edilen yollar Belediye Fen İşleri Müdürlüğünce kapatılacak ve yapılan masraflar ilgiliden alınacaktır.)
MADDE 199 – (1) Belediyeden müsaadeli olsa dahi herhangi bir nedenle kazı yapılarak şehir içme suyu, kanalizasyon isale hattı, telefon, doğalgaz ve elektrik şebekelerine zarar verilemez.
MADDE 200 – (1) İlgili çalışmaları yapacak olan kişi ve kuruluşlar ile tüzel kişilikler cadde, sokak ve mahalle aralarında açılan çukurlara gündüzleri ikaz işareti koymak, geceleri ise ışıklı işaret ve tehlikeyi önleyici tedbirler almak zorundadır.
MADDE 201 – (1) Umuma ait yol ve kaldırımların yapım ve tamiratı için dökülen taş, çakıl, kum vs. malzemeyi çalanlardan para cezasının yanı sıra Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunulur.
ONBİRİNCİ BÖLÜM
Diğer Hükümler
MADDE 202 – (1) Belediye hudutları dâhilinde imar planı bulunan ve imar plan uygulaması yapılmış Tarımsal Niteliği Korunacak alanlar hariç, diğer alanlarda ticari amaçlı tarım yapılamaz, yapılsa dahi para cezasının yanı sıra, bu yasağa uymayanların tarlası ürün ekili olsa bile, iş makineleri ile sürülür. Ekili alanın sürülmesinde kullanılan iş makinesinin masrafı ekimi yapan kişiden fazlasıyla tahsil edilir.
MADDE 203 – (1) “Alo 153 Şikâyetler” telefon hattına gerçek dışı ihbar yapılamaz veya lüzumsuz yere arayıp meşgul edilemez. İlgililer hakkında para cezasının yanı sıra aleyhine Savcılığa suç duyurusunda bulunulur.
MADDE 204 – (1) Yukarıda yazılı işbu Yönetmelikteki yasakları işleyenler hakkında Belediye meclis ve encümeninin kendilerine kanun, nizam ve talimatnamelerin verdiği vazife ve salahiyet dairesinde ittihaz ettikleri kararlara muhalif hareket edenlerle belediye kanun ve nizam ve talimatnamelerinin men veya emrettiği fiilleri işleyenlere veya yapmayanlara , belediye encümenince Kabahatler Kanununun 32 nci maddesi hükmüne göre idarî para cezası ve yasaklanan faaliyetin menine karar verilir.
MADDE 205 – (1) İşbu Yönetmelikte maddesi olmayıp, yürürlükteki mevzuat hükümleri veya belediye tarafından alınmış olan kararlar gereği yasaklanmış ve men edilmiş olan istisnai nitelikli yasakları işleyenler hakkında yürürlükteki mevzuata ilişkin genel hükümlere veya idari kararlara göre işlem yapılır.
MADDE 206 – (1) Bayrak Kanunu hükmüne aykırı bayrak asmak ve bayrak asılması gerektiği hallerde bayrak asmamak yasaktır.
ONİKİNCİ BÖLÜM
Yürürlük ve Yürütme
MADDE 207 – (1) Bu Yönetmelikte maddeler halinde sıralanan emir ve yasaklardan ceza miktarı kanunlar ile belirlenmiş maddeler dışındaki, kanunlarda karşılığı olmayan emir ve yasaklar için, 31 Mart 2005 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak 01 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5326 sayılı Kabahatler Kanunun 32. Madde (Emre aykırı davranış) hükümleri uygulanır.
MADDE 208 – (1) Bu Yönetmeliğin yürürlüğe girmesi ile eski Yönetmelik yürürlükten kalkar.
MADDE 209 – (1) Bu Yönetmelik Kastamonu Belediyesi sınırları ve mücavir alan içerisinde geçerlidir.
MADDE 210 – (1) Bu Yönetmelik, Kastamonu Belediye Meclisinin onayı ile yürürlüğe girer.
MADDE 211 – (1) Bu Yönetmeliği Kastamonu Belediye Başkanı yürütür.